ในวาระการจัดประชุมวิชาการระดับนานาชาติ The 14th International Electrical Engineering Congress (iEECON2026) ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4 – 6 มีนาคม 2569 ณ โรงแรมไบรท์ตัน แกรนด์ และศูนย์ ประชุม พัทยา จังหวัดชลบุรี เวทีวิชาการระดับโลกนี้ได้รับเกียรติจาก Professor Gareth Tucker ศาสตราจารย์ ด้านวิศวกรรมระบบรางจาก Institute of Railway Research (IRR) และผู้จัดการศูนย์วิจัย Smart Rolling Stock Maintenance Research Facility (SRSMRF) เข้าร่วมเป็นวิทยากรหลัก (Keynote Speaker) โดยศาสตราจารย์ Gareth เป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่มีประสบการณ์ในอุตสาหกรรมระบบรางมากว่า 20 ปี เคยปฏิบัติงานร่วมกับองค์กรชั้น นํา อาทิ RSSB, Network Rail, Interfleet Technology และ London Underground มีความเชี่ยวชาญเชิงลึก ในด้านปฏิสัมพันธ์ระหว่างยานพาหนะและราง (Vehicle-track interaction) วิศวกรรมระบบ และการซ่อมบํารุง ล้อเลื่อน ซึ่งปัจจุบันงานวิจัยของท่านมุ่งเน้นการแก้ปัญหาความท้าทายทางวิศวกรรมระยะใกล้ของอุตสาหกรรม โดยเฉพาะการใช้หุ่นยนต์เพื่อการซ่อมบํารุง การตรวจสอบสภาพและพยากรณ์ความเสียหาย (RCM and prognostics) ตลอดจนการวางแผนการปฏิบัติการในศูนย์ซ่อมบํารุง
ในการประชุมครั้งนี้ Professor Gareth Tucker ได้บรรยายพิเศษในหัวข้อ “Intelligent Railway Systems for a Resilient Future: Optimised railway asset management, maintenance and servicing through AI and Automation” ซึ่งมีสาระสําคัญเกี่ยวกับการเปลี่ยนผ่านของอุตสาหกรรมระบบรางที่เกิดขึ้นจาก จุดตัดระหว่างวิศวกรรมดั้งเดิมและนวัตกรรมดิจิทัล เพื่อตอบสนองความต้องการที่เพิ่มขึ้นทั้งในด้านความจุ ความ ปลอดภัย ความน่าเชื่อถือ และความยั่งยืน การบรรยายได้นําเสนองานวิจัยและการพัฒนาเชิงปฏิบัติจากศูนย์ SRSMRF ที่แสดงให้เห็นถึงการบูรณาการปัญญาประดิษฐ์ (AI) เทคโนโลยีเซนเซอร์ ระบบอัตโนมัติ และการตัดสินใจ ด้วยข้อมูล (Data-driven decision-making) มาประยุกต์ใช้ในการสร้างระบบรางที่มีความอัจฉริยะและยืดหยุ่น (Resilient) โดยมีการยกตัวอย่างการใช้หุ่นยนต์ การวิเคราะห์เชิงพยากรณ์ และแบบจําลองปฏิสัมพันธ์ระหว่าง ยานพาหนะและรางขั้นสูง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการดําเนินงานและการซ่อมบํารุง ป้องกันความล้มเหลว และยืด อายุการใช้งานของสินทรัพย์
นอกจากนี้ การบรรยายยังได้เน้นยํ้าถึงแนวคิดการฝังความอัจฉริยะลงในทั้งตัวรถไฟและโครงสร้างพื้นฐาน ซึ่งช่วยให้ระบบรางสามารถเรียนรู้จากข้อมูลการปฏิบัติงานได้อย่างต่อเนื่อง สามารถปรับตัวต่อสภาวะที่ เปลี่ยนแปลง และฟื้นตัวจากเหตุขัดข้องได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นคุณลักษณะสําคัญของระบบวิศวกรรมที่มีความ ยืดหยุ่น (Resilient engineered systems) กรณีศึกษาที่นําเสนอชี้ให้เห็นชัดเจนว่าระบบรางเป็นตัวอย่างที่ น่าสนใจของกาวิวัฒนาการระบบวิศวกรรมที่ซับซ้อนไปสู่ความสามารถในการปรับตัวและสมรรถนะที่สูงขึ้น การ ปาฐกถาในครั้งนี้จึงเป็นการฉายภาพอนาคตที่วิศวกรรมอัจฉริยะจะเข้ามามีบทบาทสําคัญในการกําหนดทิศทางของ เครือข่ายการคมนาคมขนส่งที่ปลอดภัย เชื่อถือได้ และยั่งยืน สําหรับโลกยุคใหม่
